ولایت الهی و حکومت اسلامی (1)
19 بازدید
محل نشر: فقه اهل بیت (فارسی) » پاییز 1385 - شماره 47 (37 صفحه - از 13 تا 49)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
ولایت در اسلام به معنای عهده داری مسئولیت اجرای احکام الهی مرتبط با روابط افراد جامعه با یکدیگر و احکام مرتبط با اداره جامعه اسلامی است. این مسئولیت باجایگاه نبوت که تنها ابلاغ پیام الهی است متفاوت می باشد. حق ولایت و حاکمیت برانسان ها به مقتضای حکم قطعی عقل و نقل، تنها برای خداوند است و از برخی آیات قرآن کریم به ضمیمه روایات فراوانی که ذیل آنها وارد شده است در می یابیم که خداوند، این حق را به پیامبر اکرم(ص) و امامان معصوم(ع) تفویض کرده است. مباحثی که مطرح خواهد شد پیرامون ولایت الهی و حکومت اسلامی در زمان حضورمعصومین(ع) و در زمان غیبت ایشان است. اگر چه مناسبت بحث اقتضا می کند که موضوع حکومت اسلامی و ولایت الهی فقط در زمان غیبت بررسی شود، اما ازآنجایی که دیده شده حتی ولایت الهی ائمه معصومین(ع) نیز در کلام عده ای که خودرا اهل علم می دانند انکار شده است، لازم دیدم که در ابتدا از ولایت ائمه معصومین(ع) بحث شود. از طرفی چه بسا آشنایی و یادآوری محدوده ولایت ائمه(ع)اثرات خوب و سازنده ای در فهم ولایت در زمان غیبت خواهد داشت، زیرا ولایت ایشان اساس حکومت اسلامی است که همانا از ارکان دین و مبانی اسلام، شمرده می شود. پس از این که لزوم بحث از ولایت ائمه معصومین(ع) روشن شد، قبل از ورود دربحث، تذکر سه مقدمه لازم است: مقدمه اول، بیان معنای ولایت: احکام اسلامی به سه گروه تقسیم می شوند: 1. احکامی که وظایف آحاد مکلفین را معین می کند، که این وظایف یا در قبال خداونداست مثل عبادات، یا نسبت به دیگران است، مثل احکام معاملات به معنای اعم که شامل احکام پنج گانه و موضوعات اعتباری این احکام، مانند طهارت، نجاست،ملکیت، زوجیت و... می شود. 2. احکام حدود و تعزیرات که برای مجازات مجرمان وضع شده است. 3. احکام و اموری که برای اداره کشورهای اسلامی وضع گردیده است، مانند تقسیم کشور به نواحی و بخشهای مختلف و قراردادن فرمانداری و امیر برای آنها، تاسیس ادارات مختلف برای اداره کشور که هریک وظایف خاصی را برعهده دارند، ایجادمجلس قانونگذاری برای وضع قوانین لازم الاجراء برای مسئولین حکومت و تمامی افراد جامعه و انتخاب نمایندگان از سوی مردم.
آدرس اینترنتی